Piet van Dijken draaft door: Wall of Fame

Wall of Fame

Geen Hall of Fame, maar Wall of Fame. In de kamer boven mijn schrijftafel heb ik de eigen Wall of Fame gecreëerd. Vastgemaakt met knopspelden hangen de door mij gekozen foto’s van mannen en vrouwen aan de muur. Er hangt ook een tekening van ene Fraver van een automobiel met op de nummerplaat Piet en aan de bovenkant Toeters en Bellen geschreven. Refererend aan het hilarische autoprogramma Toeters en Bellen op Radio Noord, dat ik vele jaren samen met Jan Boonstra presenteerde.

Op het nummerbord achter staat dan ook vast Jan, helaas is dit niet op de tekening zichtbaar. Die Fraver moet welhaast een van vele trouwe luisteraars van ons zijn geweest. Wanneer ik naar rechts kijk zie ik een ingelijste tekening van Herman Brood. Piet volgens Brood lees ik. Herman maakte de tekening met een blinddoek voor zijn ogen en verdomd, het lijkt nog ook. Verder nog twee foto’s van Herman, waaronder die van de beroemde fotograaf Anton Corbijn, gemaakt op de hoek van de Batten- en Kostersgang, vlakbij mijn huis. Bij de foto van Herman staat de volgende tekst: ‘De muziek, het schilderen, alles wordt gevoed door de behoefte om in de belangstelling te staan’. (Brood, 1995).

Dan de twee foto’s boven elkaar met Johan Cruijff uit de zomer van 1994, gemaakt door Jos Schuurman vanaf het veld van het Oosterpark. Vijf minuten praten met Cruijff in de dug-out voorafgaande aan de vriendschappelijke wedstrijd FC Groningen-Barcelona, einduitslag 5-5. Het gesprek ging over mijn idee om de Zuid Tribune van het stadion te vernoemen naar de overleden keeper Tonny van Leeuwen, waar Cruijff op 15 november 1964 in zijn eerste wedstrijd voor Ajax tegen scoorde. Zijn doelpunt bleek achteraf niet voldoende, want GVAV won de match met 3-1.

Martin Koeman speelde mee, net als ook Piet Fransen. De reactie van Johan Cruijff op het plan van de tribune was positief. Tonny van Leeuwen verdiende dit als geen ander sprak hij. Wie hangen nog meer bij me aan de wand? Een hele jonge foto van mijn favoriete actrice Kitty Courbois, met daarnaast Angela Schijf van Flikken Maastricht en Matthijs van Nieuwkerk boven Wilfred Genee. Ik zie mezelf Martin van Amerongen, toentertijd hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer, interviewen voor Radio Noord, met op de microfoon nog een blauwe plopkap, en met de oud-Commissaris van de Koningin Hans Alders, hij met fraaie snor.

Verder een prachtplaat van Milko Djurovski en ik samen met Martin Bril breed lachend in het Newscafé. En natuurlijk niet te vergeten een dierbare foto uit 1997 van mijn dochters Maddi en Welmoed. Heb ik er zelfs twee van hangen. De ene ingelijst bij de trap naar boven, de ander dus op mijn Wall of Fame onder een foto van Mart Smeets met de tekst ‘Mijn Amerika’. Er hangt ook een foto van Mart en mij uit de aflevering van Herestraat Helemaal, die ik lang geleden met hem maakte.

Cunera van Selm, waar ik mee werkte bij OOG en bij RTV Noord, heeft het plekje dat ze verdient, net als de twee fraaie foto’s van bokser/actrice Lucia Rijker, gemaakt door Patricia Steur. De foto samen met Johan Derksen is voor mij speciaal. Uit handen van de oud-hoofdredacteur van Voetbal International mocht ik de Tonny van Leeuwen trofee in ontvangst nemen. Normaliter is dit de jaarlijkse prijs voor de minst gepasseerde keeper in het betaalde voetbal, maar het voetbalblad had gemeend om mij op deze wijze te belonen voor de inzet om de tribune naar de doelman te vernoemen.

Ik kijk omhoog en zie Jan Mulder met zonnebril in Nieuwolda-Oost , Renze de Vries en Henk Nienhuis na de promotie van BV Veendam naar de eredivisie, de trouwfoto van Milko Djurovski, vier foto’s in een lijstje van vriendin Greetje, en last but not least Mari Carmen Oudendijk, Karin Kienhuis, Marianne Timmer en Harry Muskee. Harry als laatstgenoemde in dit stukje, maar eerlijk gezegd was ik liever met hem begonnen.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: