Piet van Dijken draaft door: zomer in Stad

Vader en dochter op een mooi plekje in Stad. (Foto Albert-Jan de Boer)

De slimste mens is weer begonnen. In de eerste aflevering zit gelijk een Groninger. Cabaretier Bert Visscher. Visscher is leuk op een podium, minder leuk op tv. Raar is dat. Trekt al jaren volle zalen, maar op televisie is hij niet geweldig. Groningen heeft nog twee kandidaten voor de slimste. Bram Douwes is de naam.

Wie? Bram Douwes. Ik weet uit betrouwbare bron dat hij de ambitie heeft om net zo goed te worden als Matthijs van Nieuwkerk, helaas voor hem gaat dit niet lukken. Bram maakt nu vooral filmpjes voor PowNed, maar een tweede Rutger Castricum worden is een utopie. Dan is er ook nog de oud-stadsdichter Joost Oomen. Leuke vent. Ik ken hem van Herestraat Helemaal, waar hij  een gedicht over heeft gemaakt. Visscher, Douwes en Oomen in het al jaren best bekeken spelletje op de Nederlandse televisie. Ben reuze benieuwd hoe slim de mannen zijn? Ik zie dat Bert maandag de slimste is. Kon minder.

Bij een etablissement aan het water moet ik voor 15 blokjes kaas plus 15 olijven zomaar 13 euro betalen. Mijn oudste dochter en fotograaf Albert-Jan zijn met me eens dat 13 euro teveel van het goede is. Ik vraag daarom aan de eigenaar, assertiviteit komt immers met de jaren, of het bedrag wel klopt? In plaats van naar een oplossing te zoeken loopt de man weg en zien wij hem smoezen met de serveerster. Een dergelijke reactie hadden we zeker niet verwacht. Jammer, het is juist zo’n mooie middag. Dochter Maddi vindt dat zij te weinig foto’s samen met haar vader heeft. Om die reden krijg ik van haar als verjaardagscadeau een heuse fotoshoot van fotograaf Albert-Jan de Boer, bekend van ‘Portret van Groningen’.

Op verschillende plekken in de Big City schiet Albert-Jan zijn plaatjes. Vader en dochter zijn dik tevreden met het uiteindelijke resultaat. Ik mis Klaas de Graaf, mijn favoriete fietsenmaker. Klaas piepte er op 61-jarige leeftijd tussenuit. Tsjonge, wat heb ik in al die jaren een hoop gebruikte opoefietsen voor mijn jongste dochter bij Klaas gekocht. ‘Keldertje van Heldertje’ heette zijn winkel op de hoek van het Schuitendiep en de Steentilstraat. Zit nu alweer een ander bedrijf in. Elke keer wanneer ik erlangs fiets denk ik even aan Klaas en aan al die lekke banden die hij voor mij en vooral ook voor al die studenten in de buurt heeft geplakt.

Ze zijn niet te tellen. Terrassen bezoek ik natuurlijk nog steeds. In mijn boek ‘Piet’s Big City’ staan maar liefst vijf columns met de titel ‘Terras’. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik deze stukjes ook de leukste vind. Vanaf het terras kijken wie er langs fietst of loopt en daar dan over schrijven. Het blijft een belevenis. Recent kwam ik Bianca Pijl van Pijll Design tegen op het terras van Spaak Koffie & Koers in de Oude Boteringestraat, het wielercafé van Groningen.

Jaren geleden namen wij vanaf het terras van PUUR! in de Folkingestraat eens in de maand het modebeeld van Stad door en dat was altijd weer lachen, gieren en brullen. Ik beloof Bianca een boek omdat er ook een column over onze visie op de Stadse mode instaat en fiets daarna huiswaarts op mijn Diamant rijwiel uit 1930. Het wordt ook tijd om een glas wijn te drinken met Karin en Martin Sitalsing. Mijn favoriete politiechef mag dan de hoogste baas zijn in Midden Nederland, hij is wel mooi in Grunn blijven wonen.

Ben net op tijd binnen voor de finish van de zoveelste massaprint in de Tour de France en beslis dat het vanavond maar een uitsmijter moet worden. Het was een enerverende dag met weinig dieptepunten, of het moeten de 15 kaasblokjes en 15 olijven voor 13 euro zijn.

Door Piet van Dijken

Psst, hier meer afleiding: