R.I.P. Oosterpoort – daarom: wat is jouw vetste ervaring in de muziektempel?

Oosterpoort

Foto geleend van 3voor12

Cultuurcentrum Oosterpoort gaat over tien jaar tegen de vlakte. De kosten voor onderhoud worden te gortig en de poptempel groeit uit zijn jasje. Vooral bij grote feesten als Noorderslag is het dringen.

Dan zijn er ook nog de hoge kosten en de (geluids)overlast voor de buurt. De gemeente vindt het mooi geweest. Daarom rest er maar één ding: na dik een halve eeuw feesten valt Oosterpoort ten prooi aan de sloperskogel. Wat blijft, zijn de mooie herinneringen.

Op 29 april 1971 slaat wethouder Hendriks de eerste paal en even later heeft Stad een splinternieuw cultuurcentrum. Vandaag de dag staat het nog op exact dezelfde plek. Heb je vaker met gebouwen. De grote ramen zijn versierd door gigantische, felgekleurde tepels. Maar ook die kunnen het verschil niet maken.

De koning is dood, leve de nieuwe koning

Nieuwbouw is beter dan tot in de lengte van dagen pleisters plakken op een zaal die eigenlijk te klein is voor de grote vraag. En Groningen verdient een modern en big-ass cultuurcentrum, dat kan concurreren met de grootste muziekzalen in Nederland. Niet meer naar HMH voor de dikste namen, maar gewoon naar Stad.

Madness

Madness in Oosterpoort

Begrijpelijk dus dat sloop volgt. En dat er ergens in de stad een nieuw groot popcentrum verrijst. Maar voor de romantici ook bijzonder treurig. In de Oosterpoort liggen zo ongelooflijk veel mierzoete herinneringen en vreugdemomenten begraven, dat het zonde en pijnlijk is om er afscheid van te nemen.

Hartje Oosterpoort

De grootste muzikale helden hebben er fantastische en roemruchte optredens gegeven. De akoestiek en sfeer in de zaal is van bijzonder hoog niveau. Menig artiest komt hier dan ook erg graag. Omdat de klanken bijzonder goed klinken, omdat het publiek behoorlijk los kan gaan en omdat de stad prettig is.

Eén der mooiste concerten die ik heb gezien in Oosterpoort is die van Cypress Hill. Het is alweer heel wat jaren geleden, maar het staat nog op mijn netvlies gebrand. Op het podium staat een enorme opgeblazen Boeddha. Met om zijn nek een dikke ketting met wietblad. De eerste klanken zijn die van I wanna get high.

Wanna get high?

Dan betreedt B-Real het podium. Met een enorme joint in zijn mond. Echt een joekel. “You wanna get high?,” vraagt hij aan de volle zaal. Die inmiddels, getuige alle dampen, al behoorlijk stoned is. Toch klinkt er een luid “yessss!” Waarop de rapper de dikke snaak deelt met het publiek.

Ik kan me niet heugen dat ik ooit zo stoned op een maandagavond ben geweest. Maar kanonne, wat was het vet. Eindelijk die grote hiphopbazen in het echt zien, en dat in mijn eigen stad, met mensen die ik liefheb. Beter wordt een concert niet. Of toch wel. Zoals een paar jaar later met Alpha Blondy.

Muziek is religie

Weer is de zaal gevuld met wietluchten. Hoewel het rookverbod al heel wat jaren van kracht is, wordt het terecht bij zulke gelegenheden gedoogd. Toen nog wel in ieder geval. Alles kan en mag. En terecht. Bij reggae hoort een jointje. En een tevreden roker is geen onruststoker. Liever knetterstonede fan dan ladderzatte.

Als Alpha Blondy Jerusalem zingt, valt de zaal stil. Iedereen geniet intens, lurkt wat aan een jointje en staat stijf van de kippenvel. Donders wat mooi. Muziek kan zo goed zijn, zo ontroerend. Alsof je ziel er uitgerukt wordt. Als dat dan live gebeurt, met duizenden mensen die dezelfde ervaring ondergaan, dan wordt het bijna religieus.

Al die muzikale helden

Smaak & Kraak, ook alweer jaren geleden, maakt net zoveel indruk. Niet zoals Alpha en Cypress in de grote zaal, maar in de intieme kleinere zaal. Met Squeeze Me en Money in the Bag spelen ze iedereen helemaal gek. Dit zijn allemaal voorbeelden van jaren geleden, en dan vergeet ik vast nog genoeg legendarische optredens.

Maar ook de laatste jaren treden heel veel grote helden op in Oosterpoort. Vorig jaar alleen al: Fun Lovin Criminals, UB40, Kaiser Chiefs, Opgezwolle, Madness, Toto, Eek-a-Mouse en ook nog lokale eindbazen als Kraantje Pappie en Noisia. De Groninger Drum-‘n-bass-formatie rockt altijd keihard de pan in Oosterpoort.

Wat is jouw ultieme Oosterpoort-moment?

Ofwel: de lijst met heroïsche optredens in Oosterpoort is eindeloos. Hoewel. Er komt dus toch een eind aan. Daarom een verzoekje aan jullie, aan de massa: deel via de comments je vetste Oosterpoort-ervaring. Zodat het nageslacht nog wat kan grasduinen. De bijzonderste anekdote wordt beloond met twee kaartjes voor een concert.

Ga het gesprek aan ( comments)