Reconstructie: de teloorgang van Van de Looi en Lukkien bij FC Groningen

Van de Looi 1

FC Groningen gaat niet op wintertrainingskamp in een warm land. Gewoon bikkelen op Corpus. Bespaart kosten, meldt de club. Terwijl de FC de dikste financiële winst ooit heeft geboekt afgelopen jaar. Zou er nog wat anders spelen?

“Weet je waarom het een kutseizoen is, en waarom Van de Looi weggaat? Er is van alles gebeurd op het trainingskamp,” fluistert een ingewijde mij toe tijdens een amateurvoetbalwedstrijd, ergens in het Noorden van de stad, aan het einde van seizoen 2015/2016.

De sjieke uitweg

Het is niet de eerste keer dat ik uit betrouwbare bron verneem dat er een spreekwoordelijke bom is ontploft tijdens het trainingskamp van FC Groningen in Zuid Spanje in januari 2016. Een paar weken na het bewuste trainingskamp kondigt Van de Looi zijn vertrek aan.

De officiële lezing is dat de trainer zijn contract niet wil verlengen, omdat hij een nieuwe uitdaging zoekt. Die vindt hij maanden later bij Willem II. Niet echt een stap omhoog, of een sprong in heel diep water, wat de trainer ambieert.

Zoveel is er immers niet mogelijk in Tilburg. Het water is er niet erg diep bij de Tricolores. Daaruit kun je concluderen dat Van de Looi niet iets achter de hand had. Het een is te opmerkelijke stap: de succesvolste trainer ooit vertrekt naar ‘laagvlieger’ Willem II.

Er moet wel meer aan de hand zijn. En dat is er ook. Het verhaal is voor de bühne. De sjieke uitweg die Nijland biedt aan Van de Looi. De trainer die je de beker heeft bezorgd, zet je niet zomaar bij het grofvuil. Die gun je een vertrek met opgeheven hoofd door de voordeur.

Tornen aan het groepsgevoel

Terug naar de winterstop, de oorsprong van het rigoureuze afscheid van het trainersduo. Al langer botert het niet tussen een aantal spelers. Er wordt geklaagd over een gebrek aan professionaliteit.

Maduro schijnt zelfs naar Van de Looi te zijn gestapt met de woorden: “Je moet jongens als Rusnak harder aanpakken. Ze ondermijnen het gezag en tornen aan het groepsgevoel.” Met de waarschuwing, is volgens de overlevering, niets gedaan.

Integendeel. Oude tijden herleven op het trainingskamp in 2016. In 2004 haalt Martin Drent de krantenkoppen omdat hij ladderzat op het vliegveld in Spanje verschijnt. In één keer door vanuit de kroeg. De noordelijke media smullen ervan.

In 2016 hebben spelers ook poep aan de regels. Maduro gaat uit onvrede over het laffe optreden van de trainer keihard op stap. Hij verschijnt volgens bronnen zo rond ontbijt weer in het hotel. Rusnak maakt het nog bonter en komt rond de lunch terug.

Kemkers gruwelt

Gerard Kemkers, die er is om de club te professionaliseren en de status van directeur heeft gekregen (zoveel waarde hecht men aan zijn visie), ziet alles met krommende tenen gebeuren. Want het is niet alleen dit akkefietje wat hem jeukt

Wat de topsportman, naar verluidt, minstens zo dwars zit, is de uitkomst van een onderling partijtje. De winnaar, besluiten spelers en trainers, krijgt de volgende dag vrij. Geen training voor het winnende team van Lukkien, maar dikdoen met een borrel op het strand.

Na een week kan Kemkers het gebrek aan werkethos niet meer aanzien. Er wordt overlegd met Nijland en de club besluit om niet verder te gaan met Lukkien en Van de Looi. De FC wil een topsportklimaat creëren. Getuige de winterstop lukt dat niet met deze trainers.

De eerste elf wedstrijden na de winterstop leverden acht punten op, een punt minder dan de negen van Faber in de eerste elf wedstrijden.

Rol journalistiek

Daarvan is niets naar buiten gekomen. Geen letter. Terwijl er toch echt journalisten in hetzelfde hotel bivakkeren. “Daarom wordt Sikkom ook nooit meer uitgenodigd. Jullie laten je niet muilkorven en maken zulke verhalen wereldkundig,” zegt een van de bronnen.

Klinkt plausibel. De meeste journalisten / FC-watchers, komen al jaaaaaren bij FC Groningen. Kennen de mensen van de club door en door. Zien elkaar meermalen per week. Vaak in gezellige omstandigheden. Met een bitterbal en een glaasje prik of bier.

Het is een soort vriendengroep geworden. Een kliekje. De clubleiding, journalisten, technische staf en Richard van Elsacker, de perschef. Ons kent ons, ons gunt ons en ons beschermt ons, dat credo lijkt te heersen. Het is geen verwijt, slechts een constatering.

En ook niet zo heel gek. Best menselijk dat mensen naar elkaar toegroeien als ze jaren met elkaar werken. Maar het is dodelijk voor de journalistiek. De journalisten herkennen zich overigens niet in deze reconstructie. Hoewel een van hen aangeeft dat er wat is gebeurd.

Club en journalisten weerleggen reconstructie

De perschef van de club ontkent in alle toonaarden dat er wat is voorgevallen op trainingskamp. Hij wordt zelfs wat gallig: “Het maakt niet uit wat ik zeg. Je schrijft toch wel op wat je hoort. Ik heb daar geen invloed op.” Doelend op dit stuk.

Richard heeft daarin gelijk. Ongeacht of het de FC uitkomt, als wij een verhaal hebben met nieuwswaarde, en we weten dat het klopt, dan knallen we het zonder aanziens des persoons of organisatie online. Kan de persman van FC Groningen weinig tegen doen.

Behalve als het leugens zijn, of laster of smaad. Dan heeft FC Groningen genoeg mogelijkheden om ons aan te pakken en rectificatie of meer te eisen. Dat is nog nooit gebeurd. Dus zullen we met onze stukjes wel redelijk dicht tegen de waarheid aanschuren.

Zo ook in dit artikel. De bronnen zijn goed bekend bij de redactie, vertellen afzonderlijk van elkaar hetzelfde verhaal en kunnen weten wat er is gebeurd op trainingskamp en wat de gevolgen daarvan zijn. Daarnaast weten heel veel FC-intimi dat de bom is gebarsten in Spanje.

Bovenstaand verhaal is naar FC Groningen gestuurd, voor een reactie. Dat heeft Richard per email gedaan: “Wij hebben het voor kennisgeving aangenomen. Wij verwachten je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd en wensen je succes met je werkzaamheden.”

Psst, hier meer afleiding: