Vrijstaat Noorderhaven – column

Noorderhaven Groningen

Een bonte lading bootjes. De ene antiek, maar goed afgewerkt alsof het een drijvend museum is, de andere alsof zinken naderbij staat dan de wereldzeeën bevaren. Een vrijstaat wordt de Noorderhaven ook wel genoemd. Een stukje drijvende stad waar dagelijkse wetten niet gelden.

Bij elke zichzelf respecterende grote stad hoort een vrijstaat. Een plek waar vrije geesten zonder inperking van de beslommeringen van de maatschappij hun gang kunnen gaan. Een locatie waar de maakbare samenleving niet opgaat. Een stukje stad dat eigenlijk een klein dorpje is in de oprukkende wereld van regeltjes.

Noorderhaven Groningen

Die lucht

De Noorderhaven is in Groningen bij uitstek die locatie. Tientallen boten liggen zij aan zijn en trekken zich niets aan van de regelzucht vanuit het stadhuis, laat staan vanuit Den Haag. Het is een georganiseerde bende waar kunstzinnigheid hoogtij viert. Waar mensen vrij zijn. Een toevluchtsoord voor iedereen die zich wil losrukken van de prestatiegerichte wereld waarin burgerlijkheid de grootste troef is.

In de winter schijnt de Noorderhaven de plek te zijn met de smerigste lucht van Groningen. Alle boten worden warm gehouden met houtkachels en dat zorgt voor de nodige luchtverontreiniging. Kwalijk volgens de gemeente.

Niet volgens mij. Uiteraard, schone lucht is belangrijk, maar de bedwelmende rooklucht op winterse dagen langs de Noorderhaven hoort net zo bij de stad als de suikerbietenlucht of de dampen van tabaksfabriek Niemeyer.

Noorderhaven Groningen

Schaatsen en flaneren op de Noorderhaven

Ik herinner mij nog een straffe winter enkele jaren geleden. De Noorderhaven is dichtgevroren en op het ijs ontstaat een spontaan volksfeest. Booteigenaren openen koek- en zopiekramen. Honderden mensen vernuveren zich op het ijs, en schaatsen en glijden op de beats die van verschillende boten komt.

Bijna elke boot heeft zijn eigen feestje op het ijs. De Noorderhaven leeft en laat de stad meegenieten van alles wat daar mogelijk is. Maar ook op een zomerdag is het heerlijk flaneren langs de Noorderhaven. Bootjes dobberen voorbij. In plaats van de lucht van houtkachels, ruik je overal de kolen van barbecues en gezelligheid.

Noorderhaven Groningen

Stadscultuur

Een oude vriend van mij heeft er ook een tijd gelegen. Ik kwam er graag. Er heerst in de Noorderhaven een enorme gebroederlijkheid, waarin mensen niet worden afgerekend op wat ze zijn, maar op wie ze zijn. Een verademing in de wereld waarin het steeds meer gaat om uiterlijk vertoon, snelheid en carrière maken. In de Noorderhaven staat de klok stil en is er tijd voor elkaar, voor andere waarden in het leven.

De gemeente wil echter al heel lang ingrijpen. De vrijstaat moet worden opgeheven. Door het gebied aan te pakken en de bewoners verplichten te verhuizen of aan te passen aan het keurslijf van maatschappij maakt de gemeente een einde aan een belangrijk stuk Groninger cultuur. Dat zou eeuwig zonde zijn. De Noorderhaven zoals die nu is hoort bij Groningen zoals Piet van Dijken bij de stad hoort.

Door: Willem Groeneveld

Noorderhaven Groningen

Ga het gesprek aan ( comments)

Psst, hier is meer afleiding: