We hebben er weer één: verschrikkelijke buschauffeur – video

Er is weer een verschrikkelijke buschauffeur opgestaan. Na de impact van de vorige verhalen over schofterig gedrag van buschauffeurs, is het een tijdje rustig geweest, maar de laatste maanden groeit de klachtenstapel weer.

Gisteren is ‘onze eigen’ Lesley (van onder andere dit, en dit en dit filmpje) aan de beurt. Lesley moet met de bus naar het ziekenhuis in Drachten, zoals wel vaker. De moeder van zijn toekomstige kind woont daar en zodra ze op controle moet in het lokale ziekenhuis, is Lesley daar natuurlijk bij. Zo ook gisteren. En dus staat hij met tien euro in de hand te wachten op het Hoofdstation op lijn 314 van Groningen naar Drachten.

Ik vergeet mijn werk dus jij gaat de bus uit

Tien euro is het bedrag voor een retourtje, dat je alleen maar in de bus kan kopen. Vol goede moed en met een beetje zenuwen, want hé, hij gaat checken hoe het met de zwangerschap gaat, stapt Lesley de bus in, legt tien euro neer en vraagt om een retourtje Drachten. Dat gaat niet, maakt de chauffeur duidelijk. Hij is vergeten buskaartjes mee te nemen en dus kan Lesley geen kaartje bij hem kopen. Oplossing: Lesley moet de bus uit.

Vreemd, omdat de chauffeur, of zijn werkgever, vergeet de koffer met kaartjes te regelen, mag de klant niet mee. Terwijl die kaartjes alleen in de bus te koop zijn? Ja kennelijk wel, want Lesley is niet de eerste wie dit overkomt. Zelf ook meermalen meegemaakt. En wat doe je dan, exact hetzelfde als Lesley doet. Zeggen dat het niet jouw probleem is dat de chauffeur zijn werk vergeet en dus gewoon aanstalten maken om plaats te nemen in de bus. Want de afspraak met de verloskundige wacht niet.

“Ik bel de politie”

Doet Lesley dus ook, hij moet naar Drachten. Een nare discussie volgt en de chauffeur begint te brommen: “Ik bel de politie als jij mijn bus niet uitgaat.” Waarop Lesley stelt: “Dus jij belt de politie omdat ik geen kaartje bij je kan kopen?” Ja dus, dat is de chauffeur voornemens. Hij grijpt zijn telefoon. Dilemma voor Lesley, of blijven staan en het erop aan laten komen, of gedwee de bus uitgaan en de volgende pakken. Lesley kiest voor het laatste.

De bus zit vol met mensen die ook ergens naartoe moeten, werk, of misschien ook wel een afspraak waar ze niet te laat voor kunnen komen. Het probleem van de buschauffeur en waar hij Lesley mee opzadelt, is zeker niet het probleem van de andere reizigers. Hoewel vele instemmend knikken als Lesley de bus inkijkt en vraagt: “Dit is belachelijk toch?,” kunnen zij er niets aan doen. En dus stapt Lesley de bus uit, om mede-reizigers niet te frustreren.

Van Arriva naar Qbuzz en weer terug

Lelsey gaat wel naar het loket van Arriva om zijn beklag te doen. Daar kunnen ze hem niet helpen. Busvervoer is Qbuzz en dus wijzen ze Lesley door naar de balie van Qbuzz, aan de andere kant van het station. “Maar het was een chauffeur van Arriva,” oppert Lesley tevergeefs. Hij moet zich melden bij Qbuzz. Bij Qbuzz vragen ze als eerste naar de buslijn, 314 dus. “Dat is een lijndienst van Arriva, daar kunnen wij niets over zeggen. U moet bij Arriva zijn.”

Voordat de zin is uitgesproken holt Lesley weer terug naar Arriva. “Meneer, als ik een dagretour voor de bus wil kopen…” De Arriva-diender laat Lesley niet uitspreken en zegt: “Dan moet u niet bij zijn. Ik verkoop geen dagretour voor de bus. Is alleen te koop in de bus.” Pfffff, geduld is een schone zaak. Maar Lesley betracht het: “Dat is precies de vraag, als u mij nu even laat uitpraten. Ik word zojuist door een collega van u nogal onbeschoft de bus uitgezet, omdat hij geen kaartjes heeft.”

Kuddo’s voor webcareteam Arriva

Ah, aandacht te pakken van de baliemedewerker. “Oh, maar dat klopt niet. Kijk, ik heb hier een hele rits kaartjes voor chauffeurs. Als ze niets meer hebben, moeten ze die hier halen. Het kan niet zo zijn dat jij de dupe bent van iets waarvan de schuld bij Arriva of chauffeur ligt. Ik zou een klacht indienen.” Dat doet Lesley, en hij vertelt mij het verhaal en schrijft op Twitter wat er is gebeurd. Dat wordt direct en adequaat (moet gezegd worden) opgepakt door het zogeheten webcareteam van Arriva.

Enkele tweets over en weer volgen en even later wordt Lesley gebeld door Joyce de Vries-Pieterman, woordvoerder van Arriva. Ze duikt in de zaak, offert zelfs haar vrije zaterdag op, begint met bellen en bekijkt de video die Lesley heeft doorgestuurd. Ze is oprecht geschrokken en belooft Lesley terug te bellen en dat de chauffeur excuses aanbiedt. Want ze is het eens, dit is geen visitekaartje voor Arriva, dit gedrag getuigt niet van fijn gastheerschap.

“Of hij is gewoon een klootzak”

Tegenover Sikkom vertelt ze dat ze ermee in haar maag zit. Dat ze de verhalen over de verschrikkelijke en heel niet verschrikkelijke buschauffeur heeft gelezen. Ze komt met een oplossing, en belt even later terug met een verklaring: “Het was een ’tussenbus’, eentje die tussen de normale dienstregeling is geplakt vanwege drukte. De chauffeur heeft aan iedereen die een kaartje moest kopen vriendelijk gevraagd om een bus later te pakken. Maar ik ben ermee bezig. We gaan dit oplossen.”

Dat vriendelijke verzoek van de chauffeur is in ieder geval niet vriendelijk overgekomen bij Lesley. Eerder bot, vol onbegrip voor de nijpende afspraak en ongelooflijk kortaf. “Ik heb me afgevraagd waarom hij zo deed. Ik kan vier redenen bedenken. Of hij heeft gewoon een kutdag, maar daar kan ik ook niets aan doen.”

“Misschien heeft te maken met mijn afkomst. Dat wil ik niet suggereren, want ik wil de discriminatiekaart liever niet spelen. Of hij gaat gebukt onder enorm hoge werkdruk, dat is dan een probleem van Arriva en niet van de klant. Of het is gewoon een klootzak. En ik ben ook wel benieuwd wat hij had gedaan als ik een zwangere vrouw was, of een oud omaatje.”

Hé buschauffeur

Dat is een terechte vraag. Net zoals dat het vreemd is dat ik word teruggebeld met een update met uitleg, maar Lesley nog niet. Misschien banger voor een slecht verhaal in de media dan de gedupeerde te helpen. Anyway, schofterig gedrag van gastheren als buschauffeurs, en voor heel veel mensen ook nog eens noodzakelijk kwaad omdat ze wel met de bus moeten reizen (en het is al duur genoeg), stellen we aan de kaak. Net zoals we lief gedrag een podium bieden. Want er zijn ook echt heel erg veel goede, lieve en fijne chauffeurs. “Laat dat helder zijn,” zou Hans Nijland zeggen.

Maar gezien de recente toename aan klachten over buschauffeurs is het tijd om het weer onder de aandacht te brengen. Ze doen publiek werk en zijn belangrijk voor de beleving van en in de stad. Een narrige buschauffeur in de ochtend kan je dag breken. Een goedlachse buschauffeur kan je dag maken. En oh ja, Lesley heeft de afspraak in Drachten op het nippertje gehaald en wil nog wel wat zeggen: “De chauffeur gaat me waarschijnlijk excuses aanbieden. En dan? Heel veel mensen hebben dit soort aanvaringen met buschauffeurs.”

Als we het er gisteravond over hebben, vertelt een jongen, van half Soedanese afkomst, die het gesprek meekrijgt op het terras, over zijn ervaringen met buschauffeurs.  Een tijdje geleden stapt hij in lijn 11 bij het Noorderstation richting binnenstad. Het is druk en de bus rijdt bijna weg en dus stapt hij achterin in. Hij houdt zijn OV voor de scanner en betaalt voor de rit. De buschauffeur ziet het gebeuren draait om en zegt: “Hey, doe je dat ook in je eigen land?!”

Door: Willem Groeneveld

Psst, hier meer afleiding: