Yoo Vindicat: praat geen poep

Vindicat studentenvereniging schulfDe reacties en houding van Vindicat, naar aanleiding van de bangalijst, zijn doordrenkt van angst en tegelijk typerend voor de vereniging. Er gaat nog geen vieze sok naar buiten, terwijl het binnen stikt van de meurende was.

Vandaag zegt de rector van de studentenvereniging tegen de NOS dat het een slechte studentengrap is met nare gevolgen. Nou meneer de rector, het is wel wat meer dan dat. Dit verheven en seksistische gedrag lijkt in het DNA van Vindicat te zitten. Regelmatig komen verhalen naar buiten waarin duidelijk wordt dat leden van Vindicat moeite hebben met ethiek, empathie en meer van dat. Het is iets structureels.

Sektarisch

Er is iets grondig mis in de manier waarop men binnen de vereniging met elkaar omgaat. Het is bijna sektarisch. Dat blijkt ook wel uit de verdere uitleg van de rector. Zo zegt hij dat alle betrokken meiden bij elkaar zijn geroepen en dat er geen sprake was van een emotionele sfeer tijdens de bijeenkomst. Heel vreemd, de betrokken dames die wij hebben gesproken waren juist (begrijpelijk) enorm emotioneel en over de zeik.

Die stemming is vast niet binnen een nacht omgeslagen. Het lijkt er eerder op dat Vindicat de vuile was wil binnenhouden. Dat lees je ook terug in andere officiële reacties. Gister geeft Vindicat al aan op de hoogte te zijn van de lijst. Maar als wij er niet over publiceren, komt dit natuurlijk nooit naar buiten. Dan worden die gasten niet aangesproken, dan is er geen debat. Dan is er geen afschuw.

Vriendjes beschermen vriendjes

Dan is er niets aan de hand en gaat de Vindi-cultuur gewoon door. Dat wordt ook duidelijk in de eigen rechtspraak (!) die men hanteert. “We hebben een intern rechtssysteem, waarin studenten zitten met een juridische achtergrond. Zij kunnen een schorsing opleggen, een geldboete of een taakstraf.” Maar veel vertrouwen in het interne systeem is er niet.

Een slachtoffer van aanranding binnen de vereniging zegt in 925: “Vindicat heeft een soort interne rechtspraak waar ik een klacht heb ingediend maar daar zitten allemaal vriendjes van vriendjes in, dus daar is niets mee gebeurd.” Het is ook opmerkelijk dat de club een eigen rechtssysteem hanteert en daarmee een gang naar de gewone rechter moeilijker maakt, net zoals de NAM dat in de provincie doet met slachtoffers van bevingen.

Vindicat weet wel beter

Klopt niets van. Is alleen maar ten faveure van de organisatie en niet van de slachtoffers. Dat de vuile was niet naar buiten moet, blijkt ook wel uit het feit dat Vindicat weet wie de opstellers van de lijst zijn. “Het zijn leden, mannelijke leden. Wij als Vindicat distantiëren ons volledig van hun actie.”

Proest? Distantiëren? Afstand nemen? Kanonne. Je moet die gasten royeren. Een persconferentie geven waarin je het boetekleed aantrekt. Met de RUG, gemeente en andere instanties om tafel om te kijken hoe je gezamenlijk een eind kunt maken aan de verstikkende cultuur binnen de vereniging. En duidelijk maken dat je het niet pikt. Met een statement komen. Met nieuwe regels en beleid waarin klip en klaar staat dat dit niet is waar Vindicat voor staat.

Dit niet de manier is waarop leden over vrouwen praten

Lul toch niet

Maar nee, dat doen ze niet. En dan ook nog zeggen tegen de NOS: “Ik kan met zekerheid zeggen dat dit niet de manier is waarop leden over vrouwen praten. Ik denk ook dat de schrijvers als ze het teruglezen schrikken van hun woordkeuze. Het moet in een opwelling geschreven zijn.” Donderstraal toch een eind op. Ze hebben gebroed op en gelachen om de tekst in de almanak.

Fair engough: tijdens vergaderingen, waar vrouwen ook aan tafel zitten, wordt er vast respectvol met elkaar omgegaan. Maar zodra mannen alleen en onder elkaar zijn… In de voetbalkantine, in de schaftkeet, op het terras, overal waar mannen samenkomen wordt met enige regelmaat seksistisch gepraat. Daar is Vindicat geen uitzondering op.

Laf, laffer, lafst

Constant gonst het van de geruchten. Regelmatig lekken ontluisterende verhalen naar buiten, zoals de vermeende aanranding. Af en toe sijpelt er zelfs hard bewijs door naar media. Zoals seks op het dak, de ontgroeningsfoto’s en nu deze almanak. Waarschijnlijk wordt dat niet rechtstreeks door het bestuur geïnitieerd. Maar het gebeurt, binnen de muren van Vindicat.

Iedereen weet het. Van verknochte Stadjers tot de rector. Hou op met handen wassen in onschuld. Praat geen poep in de media. Iedereen weet beter. Erken dat er wat grondig mis is in de club. Beloof beterschap en ga daar aan werken. Door ontkennen en wegkijken los je de problemen niet op. Integendeel: het beeld van een enge sekte wordt alleen maar gevoed door deze laffe houding van het bestuur. Of het terecht is of niet, van de schijn win je niet.

Tippies

Daarom een paar tips voor Vindicat, gratis of voor een nietje. Kap met bang zijn. Journalisten zijn nu eenmaal haaien. Als jij bloedt, kun je er donder op zeggen dat ze je verscheuren. Aftapen die handel. Open de deuren. Laat zien dat de vereniging een toevoeging aan het studentenleven, Stad en bovenal je eigen leden is. Of heb je echt wat te verbergen?

Door Teo Lazarov en Willem Groeneveld

Ga het gesprek aan ( comments)